Ty, Ty i Ty również … Nawet nie zdajesz sobie sprawy, jaki miałeś/-aś wpływ na mnie, na to gdzie dzisiaj jestem i jaka jestem…tylko (lub aż) dlatego że szyję…

Wszystko zaczęło się od zwycięstwa w konkursie Złote Nożyce. Minął rok (i dwa miesiące) od tamtego wydarzenia i ostatnio miałam nawet chwilę refleksji na ten temat. Jeszcze wtedy byłam nieśmiała, pełna obaw oraz małej wiary w swoje umiejętności i możliwości. Wiadomości jakie od Was dostawałam po wygranej, były jak światełko w tunelu i pokazywały że idę w dobrym kierunku.
Chwilę po tym, zaczęły się spotkania w realu z osobami, z którymi dzieliłam tą samą pasję (chociażby na rozdaniu nagród).

Oto kilka moich historii relacji z ludźmi, z którymi połączyło mnie szycie.

Uwielbiałam oglądać zdjęcia Pauliny, ale w sieci zrobiła na mnie wrażenie chłodnej i niedostępnej. Po pierwszej wymianie zdań zdałam sobie sprawę, że w rzeczywistości jest zupełnie inna. Na drugim spotkaniu razem płakałyśmy zwierzając się sobie z trudnych momentów życiowych, jakbyśmy znały się od wielu lat. Niestety dzielą nas kilometry i nie możemy spotykać się tak często jak byśmy chciały, ale niemal za każdym razem jak sobie pomyślę, że muszę odezwać się do Kiełbaski, to tego samego dnia otrzymuję od Niej wiadomość

Na mojej szyciowej drodze stanął też Janek, który nazywa mnie wulkanem energii, nie zdając sobie sprawy, że to Jego pozytywna energia tak działa na otoczenie! Janka poznałam w trudnym momencie, kiedy bardzo tej energii potrzebowałam. Nawet nie wiem czy dzisiaj bym szyła, gdyby nie to przełamanie na Jego warsztatach. Ja Janka nazywam Ojcem Wirgiliuszem, za to że spina to nasze szyciowe środowisko i prawdziwie chce coś zmienić.  Miałam okazję z nim współpracować nad różnymi projektami i bardzo to lubię. Jestem fanką jasnych sytuacji i konkretów, a Janek zawsze mówi otwarcie i na temat. Dzięki temu każdy wie co ma robić i nie ma niedomówień. No i zawsze służy dobrą radą! Raz mnie tak mocno sprowadził na ziemię, że wpłynął na bardzo istotną decyzję w moim życiu zawodowym. No i w sumie między innymi dzięki temu Inwencja jest w tym miejscu, a nie w innym
P.S. Jezu Janek, nawet nie wiedziałam, że relacja z Tobą tak na mnie wpłynęła!

Z perspektywy czasu widzę, że spotkanie z Renią było nam pisane. Nam obu. Renia nie szyje, ale poznałyśmy się dzięki szyciu. Podczas pierwszego spotkania, jej uwagę zwróciła moja bluza (szyta przeze mnie). Od tamtej pory Renata robi mi zdjęcia na bloga. W trakcie rozmów okazało się, że Renata w rodzinie ma świetną konstruktorkę odzieży- Anię. Po wymianie kilku maili, Ania zaprosiła mnie do swojej pracowni i odpowiadała na setki moich pytań odnośnie szycia i konstrukcji. Teraz Ania jeździ na nasze zloty blogerów szyjących, gdzie dzieli się swoją szeroką wiedzą. To jest niesamowity ciąg zdarzeń, okoliczności jakie zaczęły się od zwykłej dresowej bluzy. Ja za każdym razem jak to wspominam, jestem pod wrażeniem jak życie bywa zaskakujące.
Dlaczego napisałam, że spotkanie z Renatą było potrzebne nam obu? Gdy się spotkałyśmy, Renia była w trakcie kursu fotografii, która była jej pasją. Dzisiaj małymi krokami wchodzi w świat zawodowy. Myślę, że nasza współpraca dała jej możliwość sprawdzenia i rozwoju umiejętności.

Konkretna, stanowcza, perfekcjonistka. Jak nic „korpomenago” tylko w świecie szyjących. Doświadczenie jakie zdobyła podczas pracy w korporacji wykorzystuje w życiu i szyciu. Niektórzy nazywają nas siostrami, a gdy okazało się że pochodzimy z tych samych stron, zaczęłyśmy zastanawiać się czy nie sprawdzić naszych drzew genealogicznych To dzięki niej poznałam Panią Swojego Czasu, która jest dla mnie wzorem prowadzenia biznesu.  Wiem, że jak mam doła motywacyjnego, to telefon do Iwony rozwiąże całą sytuację.

Szyjące dziewczyny z Krakowa, które bliżej poznałam dzięki wspólnym wyjazdom. Ba! Ja je ZAPOZNAŁAM zupełnie w innych miastach, chociaż wszystkie mieszkamy w Krakowie   Kinga, Ania, po tych wspólnych wyjazdach to wiem, że w Krakowie jest świetna ekipa do szycia, picia (soku), tańca i jak konie będzie trzeba kraść to też damy radę Dorota myślę że też do nas chętnie dołączy, co Ty na to? Już się nie mogę doczekać na nasze wspólne szycie w Inwencji Czy jest ktoś jeszcze z Krakowa lub okolic chętny na spotkanie??

To tylko kilka osób spośród tych, które poznałam po tym jak zaczęłam szyć. Było ich dużo więcej i każdego podziwiam za coś innego i wierzę, że tworzymy zgrany team.

Już w listopadzie widzimy się na Fast Textile i otwartym zlocie szyjących wariatów. Zapraszamy każdą szyjącą osobę! Będą warsztaty, pogadanki, szyciowe ploteczki.

P.S. ta moja dziwna poza na zdjęciu na początku, to celowe zagranie Zajrzyjcie na instagrama na #łaczynasszycie i zobaczcie jak super trzymamy się wszyscy za ręce

Artykuł Relacje, które powstały dzięki pasji do szycia pochodzi z serwisu me2u.

Przygotowałam 50 postów na bloga! Starałam się, aby wpisy były dosyć regularne i cieszę się, że pomimo mocno ograniczonej ilości czasu udało mi się to osiągnąć. Nie będę Wam opisywać tego co uszyłam, ale umieszczę w poście kilka wybranych prac. Klikając na zdjęcie, przeniesiecie się do danego postu.

Z tych dwóch poniższych projektów jestem bardzo, bardzo zadowolona. Są takie różne, a takie moje. Na dodatek do każdej z tych stylizacji sama zrobiłam torebki, aby stworzyć cały look dokładnie taki, jaki miałam w głowie.

Swoją drogą powrót do tych zdjęć wzbudza wiele emocji. Od razu przypomina mi się proces tworzenia tych rzeczy, wszystkie uśmiechy i przekleństwa

Szare spódnico – spodnie i bluzki,  wzbudziły Waszą ogromną sympatię! Dziękuję Wam za te wszystkie miłe słowa i komentarze jakie dostałam na facebooku. To był ogromny kopniak pozytywnej energii, który zmotywował mnie do dalszej pracy.

Nie mogę nie napisać o konkursie o Złote Nożyce. Na samo wspomnienie dnia, w którym podano wyniki szybciej bije mi serce <3 Wygrana w tym konkursie, wszystkie pozytywne emocje jakie temu towarzyszyły pokazały że w życiu można osiągnąć niemożliwe. Trzeba wierzyć i dążyć do realizacji marzeń.

W 2018 roku kilka projektów uszyłam na podstawie wykrojów z Burdy…

a kilka jest mojego pomysłu i konstrukcji. Jestem mocno „spodniowa” na co dzień, a tyle fajnych sukienek wymyśliłam

Wyróżnię dwie rzeczy – mocno techniczne, które wymagały cierpliwości i umiejętności.

Spotkałam w tym roku wielu wspaniałych pasjonatów szycia. Zarówno w sieci, jak i na żywo. Mam wrażenie, że nasze rozmowy mogłyby trwać bez końca. Były pełne kreatywności, rad, wymiany doświadczeń. Takie miejsce chciałabym stworzyć na mapie Krakowa…miejsce gdzie tacy wariaci -pasjonaci przekazywaliby swoją wiedzą…miejsce gdzie ci, którzy chcieliby dzielić z nami cudowną pasję szycia, przychodziliby na warsztaty, szyciowe pogadanki, aby zapoznać się z nowinkami technicznymi. Takie są właśnie moje plany na ten nadchodzący rok. Trzymajcie kciuki, żebyśmy się mogli w takim miejscu spotkać

Poza tym planuję ciągle szyć, blogować, rozwijać się, robić dalej swoje i to co mi przyniesie los – pozytywnego oczywiście!!

Dziękuję Wam, że jesteście ze mną i mam nadzieję, że będziecie dalej tu zaglądać, inspirować się i mi kibicować <3

Artykuł Podsumowanie 2018 roku pochodzi z serwisu me2u.

W ciągu tego roku widzieliśmy się z Jankiem kilkakrotnie w Krakowie na ploty i przelotnie w Warszawie . Za każdym razem jak się spotykamy, czy jest to na 2 godziny czy na 15 minut, to mamy taką wymianę informacji i pomysłów, że musimy sobie wchodzić w słowo! Od dawna planowaliśmy wspólny projekt. Początkowo miało to być wzajemne szycie ciuchów. Zanim doszło do realizacji tego projektu, nadarzyła się inna okazja współpracy. Janek dostał propozycję przygotowania kilku tutoriali dla firmy Dousa, która sprzedaje maszyny i akcesoria krawieckie. Zaprosił mnie do udziału w tym projekcie, abym wystąpiła w roli modelki i zaprezentowała gotowe rzeczy. Stwierdziłam, że dopełnię stylizacje swoimi rzeczami. W naszym pierwszym projekcie, który pokazywaliśmy uszyłam płaszczyk (do magentowej torby). Tym razem to Janek uszył ubranie a jak torebkę.

Materiał wybraliśmy wspólnie z Jankiem, z zasobów Jego pracowni. Welur jest w jednym z moich ulubionych kolorów, a mięsistość i grubość tej dzianiny idealnie komponuje się z obecną porą roku. Niestety było go dosyć mało, więc istniało duże ryzyko że sukienka powstanie z czegoś innego. Na szczęście Janek tak pokombinował z formami, że wszystko się udało

W związku z tym, że tutorial z uszyciem sukienki jest przeznaczony dla każdego, bez względu na poziom zaawansowania w szyciu, to sukienka nie mogła być trudna do uszycia. Bardzo lubię spódnice ołówkowe więc zaproponowałam, aby dół sukienki miał właśnie taką formę.Janek dodał od siebie obszerny kaptur. Tak powstała prosta elegancka sukienka z nieco sportowym akcentem.

Informacje jak zrobić na nią wykrój, oraz filmik z opisem jej szycia, dostaniecie na płycie przy zakupie maszyny do szycia w Dousie.

Do sukienki doszyłam bardzo prostą kopertówkę.

Zauroczył mnie ten granatowy korek z połyskiem i chciałam wykorzystać go w tym projekcie. Narysowałam formę na papierze, odszyłam prototyp, naniosłam poprawki i uszyłam z korka. Na zakrętach nie wyszło mi rewelacyjnie, ale to był mój pierwszy kontakt z korkiem Jest bardziej miękki w obróbce niż washpapa. Już kiedyś wspominałam (chyba w mediach społecznościowych), że gdybym tak nie lubiła szyć ubrań to zdecydowanie przerzuciłabym się na akcesoria z washpapy! No i teraz doszedł jeszcze korek

Co myślicie o efektach naszej współpracy?

fot. 2,3,4 i tytułowa : Natalia Mrowiec

makijaż: Ola Smagacz

stylizacja: Kama Słoninka

fot. 1,5,6 : Renata Kucko

Artykuł Welurowa sukienka i kopertówka z korka pochodzi z serwisu me2u.

Artykuł Świat ludzi z pasją pochodzi z serwisu me2u.

„Tytuł Krawcowej Roku 2017 otrzymuje:

Ela Wasiluk!

Gratulujemy! Bardzo, bardzo, bardzo

Artykuł Tytuł Krawcowej Roku 2017 pochodzi z serwisu me2u.